Auglýsing

Prófíll

  • Nafn: Dóra Ásgeirsdóttir
  • Staður: Sandgerði
  • Atvinna: Hundasnyrtir
  • Um mig: Ég heiti Dóra Ásgeirsdóttir og hef verið í hundunum síðan um 1997. Ég eignaðist minn fyrsta hund, Alex árið 1998 og var hann af tegundinni Cavalier king Charles spaniel. Í dag á ég þrjá hunda af tegundunum Border collie og Enskur cocker spaniel. Ég hef starfað með hundum í nokkur ár. Var á hundasnyrtistofunni í Dugguvogi í tvö sumur, Hundahótelinu á Leirum í 3 ár og fór sem kennelhjálp til Svíþjóðar í 5 mánuði að læra. Starfaði m.a. á Hornstulls hund och Katt senter sem er verslun og hundasnyrtistofa í Stokkhólmi.

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...

Gamli hundurinn minn

06. júlí 2011 klukkan 22:18
Við hundaeigendur þekkjum flest þá yndislegu tilfinningu að knúsa að okkur hundinn okkar og finna þá skilyrðislausu ást sem hann ber til okkar.

Hundurinn minn treystir því að ég geri allt sem í mínu valdi stendur til að láta honum líða sem best og það er mín skylda að uppfylla það traust! Ég gef hundinum hreyfingu, þjálfun, leik, góðan mat, þann tíma sem ég hef aflögu, þurrt og hlýtt bæli. Hundurinn gefur mér ALLT sitt!
Því miður eru hundar skammlífir. Manni finnst eins og þeir hafi komið inn í líf manns í fyrradag sem smá hvolpaskott þegar þeir eru farnir að láta á sjá vegna elli. Maður vill ekki viðurkenna það að hundurinn sé orðinn of gamall til að taka þátt í öllu við gerðum saman áður.
Gamall hundur getur farið að tapa heyrn og sjón. Það er misjafnt eftir hverjum og einum hveru mikilvægir þættir þetta eru í lífi hundsins. Fyrir hund sem finnst ekkert skemmtilegra en að hlaupa eins og vindurinn er sjónin mjög mikilvægur þáttur til að hlaupa en heyrnin ekki eins. En fyrir hund sem er rólegur að eðlisfari skiptir þetta mögulega ekki jafn miklu máli. Ellinni getur líka fylgt gigt eða annarskonar hrörnun í líkamanum.

Hundurinn á inni hjá okkur hjálp í ellinni. Dýralæknar kunna oft ráð til að gera ellina auðveldari fyrir hundana okkar. Hægt er að fara með hunda í nudd og í þjálfunarsundlaug og margt fleyra. En við verðum líka að átta okkur á því hvenar við erum hætt að gera hundinum greiða og erum í raun bara að fresta verulega erfiðri ákvörðun á kostnað hundsins.
Þegar hundurinn er hættur aðð njóta sín sem sú spræka hamingjusama persóna sem hann var og farinn að finna til verkja verðum við að spyrja okkur hvað sé best fyrir hundinn okkar?

Ég vil meina að það séu forréttindi fyrir dýrin okkar að hægt sé að binda endi á ævi þeirra þegar ekkert er framundan nema meiri hrörnun og loks dauðinn. Skrefin inná dýralæknastofuna fyrir slíka líknunarmeðferð eru þung og erfið, en það er líka hægt að fá dýralækninn til að koma heim til að síðustu stundirnar verði sem bærilegastar fyrir besta vin okkar og okkur sjálf.

En ákvörðunin um að taka líf besta vinar síns þarfnast verulegs hugrekkis af hálfu eigandans og ekki allir sem ná að stíga þessi þungu skref áður en vinurinn kveður sjálfur.

Verum hugrökk fyrir hundana okkar (og önnur gæludýr), þeir eiga það skilið!

Dóra Ásgeirsdóttir

Skrifa athugasemd

Leit

Klukkan

Innskráningar kubbur